Webmail Arsnoevoo - Mail ons - Lid van OpenDoek vzw
Arsnoevoo vzw - Krijgslaan 94 - 2610 Wilrijk

2003: toneelgroep Ars bestaat 75 jaar.

Het is in het gezegende jaar 1928 dat een aantal fervente liefhebbers van de Nederlandsche taal en gedreven amateurs der podiumkunsten hun schouders zetten onder wat toen heette ‘toneelstudiekring Ars’. Ondertussen zijn er zo’n tweehonderdtal toneelstukken van buiten geleerd, zijn er een stuk of 600 voorstellingen gespeeld en bestaat die toneelbende nog altijd. En ze spelen nog altijd met evenveel vuur als vroeger, zij het sinds dit jaar onder een nieuwe vlag: Arsnoevoo. Alleen maar om aan te duiden dat de moderne tijden en de nieuwe ontwikkelingen op toneelgebied niet aan de groep zijn voorbijgegaan.  

In 1928, op initiatief van de toenmalige onderpastoor Huybrechts van de parochie Ars, het huidige Sint Jan Vianney, stichtten een aantal studenten Toneelstudiekring Ars. Emiel Anthoni en Frans De Ranter, later Schepen van Wilrijk, samen met tal van andere jongeren brengen van dan af ‘stichtelijk herentoneel’. De bedoeling was om met de opbrengst van de voorstellingen een aantal sociale initiatieven te steunen en tegelijkertijd een culturele schakel in het verenigingsleven te introduceren.

In de jaren die daarop volgden traden nog vele jongeren toe. Daarbij waren er namen die ook mee de geschiedenis van Wilrijk illustreren: Robert Vermeire, de gebroeders Marcel en Flor Wellens, Hubert Mariën, Aimé Anthoni, Frans Staes.

Ook tijdens de oorlog was de toneelgroep actief: ten voordele van de organisatie Winterhulp trachtte een speciaal opgericht cabaretgroepje de nodige gelden te verzamelen om de ergste noden te lenigen. Ook daartussen weer bekende Wilrijkse namen: Leon Smolders, Achiel Luyten, Juul Anthoni, de broers Stan , Georges en Frans Fransen. Hun muzikale en toneelmatige kwaliteiten verlichtten de oorlogssituatie en steunden het goede doel met o.m. de voorstelling van Pierke de Sukkelaar.

Na de oorlog werd o.l.v. onderpastoor Buffels zelfs één van de eerste Vlaamse films gedraaid: De Verloren Zoon; bijbels geïnspireerd, maar hedendaags verfilmd. Spijtig genoeg zijn de filmrollen bijna allemaal onherroepelijk beschadigd, maar niet nadat bijna in elke Vlaamse parochiezaal de film werd vertoond.  

(rechtstaand links Van Herbruggen en daarnaast onderpastoor Buffels)

Voor het toneelwerk werd er uitgekeken naar een volwaardig regisseur en die werd ook gevonden in de persoon van de heer Van Herbruggen. Hij bracht samen met de grote Ars-bezieler, en tot laat in de jaren ’80 actieve drijvende kracht, Robert Vermeire, toneelgroep Ars tot bloei. Regelmatig speelde Ars op verplaatsing: Sint Anthonius Brecht , de rijkswachtkazerne in Wilrijk, zaal Trianon en zelfs tot in Brussel waar de Arsleden graag geziene figuranten werden in tal van BRT-producties.

Ook gasten werden ontvangen in de bovenzaal van de oude kerk aan de Boomsesteenweg: Armand Preud’homme, Miel Cools en tal van anderen brachten hun kunsten voor een dankbaar en talrijk publiek, waardoor de parochie dikwijls kon rekenen op de nodige gelden om de infrastructuur uit te breiden en te verfraaien.  

Midden de jaren ’60 werd er overgeschakeld naar ‘gemengd toneel’. Ook de vrouwen speelden dan hun rol. Door de bouw van een nieuwe kerk kon de toneelgroep ook vanaf ’81 beschikken over een nieuwe zaal op de benedenverdieping van de oude kerk. Ook daar werden er drie maal per jaar nieuwe producties voor het voetlicht gebracht. Telkens waren er zo’n 200 toeschouwers per voorstelling van het stuk dat drie of vier maal werd opgevoerd. Robert Vermeire regisseerde, schreef, werkte, zocht nieuwe mensen en stuwde de toneelgroep Ars, zoals zij intussen heette, immer maar voort.

Midden jaren ’90 werd de toneelgroep door het nationale COV uitverkoren om op hun jaarlijks congres in de UIA ‘De Leraarskamer’ op te voeren. Later volgden tal van succesvolle opvoeringen die meer waren dan de platte kluchten die toen opmars maakten in het professionele circuit.

In 1998 vierde de toneelgroep haar 70-jarig bestaan met een aantal gesmaakte initiatieven voor hun dertig leden, de circa honderd ereleden en de gemiddeld 800 toeschouwers per productie . Successen werden gescoord met Agnes en God, De Bende Van Jan de Lichte, Het proces Xhenceval, De Greep der koningen, Schippersstraat en tal van andere voorstellingen.

Ars moest  zelfs, omwille van het grote succes, soms producties hernemen. Niet minder dan 8 stampvolle uitverkochte zalen waren er voor de opvoeringen van ‘Ambras aan ’t Scheld’, een stuk van Wilrijkenaar Leo Rozenstraten. En met die productie trok de toneelgroep op vraag van een groot havenbedrijf zelfs naar een hangar aan de dokken. Daar genoten een 500-tal toeschouwers van het wel en wee van Mie den Teen, Tist Ruetenkenteut en Zwarte Net .

En voor dit jubileumjaar bewandelde Arsnoevoo  nieuwe en oude vertrouwde paden. Op 21 en 22 maart was het Schafttijd van Lode Pools. Jan Luyten en Marc Fransen zochten het dit keer in het circus, de clownerieën, de revue en in het theater. Ze speelden baas en knecht: alle twee zijn ze idioot als ze alleen maar naar zichzelf kijken, dan zijn ze clown Gust of Pierrot. Twee levendige perdjes in de draaimolen van het leven. Maar grappig, dat wel!

Daarna was het de beurt aan de vrouwen van Arsnoevoo: zij speelden in een regie van Guy Verstappen op 16, 17, 23 en 24 mei  Turks Bad. De dames werden dan letterlijk en figuurlijk in hun blootje gezet. En door hun gesprekken tijdens het baden  ondergingen alle mannen ter wereld hetzelfde lot. Af en toe aangrijpend theater, maar altijd gevolgd door een gulle lach.